این روزها بحث ادغام هوش مصنوعی با سینما حسابی داغ شده، ولی دیگر فقط محدود به صحبت‌های تئوری نیست. سونی پیکچرز، یکی از غول‌های بزرگ صنعت فیلم‌سازی، رسماً اعلام کرد که قصد دارد از این به بعد از هوش مصنوعی برای تولید فیلم و سریال به روشی «بسیار کارآمد» استفاده کند. مدیرعامل این شرکت، تونی وینسیکرا، در یک کنفرانس سرمایه‌گذاری در ژاپن گفته که استودیو «بیش از حد روی هوش مصنوعی متمرکز» شده تا هزینه‌های سرسام‌آور تولید را کاهش دهد.

اما تنها سونی نیست که دست به این قمار زده. مارتین اسکورسیزی، کارگردان افسانه‌ای، با استقبال از این تکنولوژی موجی از تعجب را برانگیخته. او گفته است که این «جنگی است که ما خواهیم باخت، بنابراین پیدا کردن راه‌هایی که بتوانیم با آن کار کنیم، به نظر مسیر ارزشمندتری است». اسکورسیزی از نرم‌افزار هوش مصنوعی برای ساختن استوری‌بوردهای فیلمش در مرحله‌ی پیش‌تولید استفاده کرده که واکنش‌های متفاوتی در پی داشته است–.

از طرف دیگر، جشنواره‌ی فیلم تریبکا اولین فیلم بلند لایو اکشن ساخته‌شده با هوش مصنوعی به نام «رؤیاهای بنفشه» (Dreams of Violets) را به نمایش گذاشته است. این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای بدون حتی یک بازیگر یا صحنه‌ی فیزیکی ساخته شده و حتی بی‌بی‌سی و گاردین گزارش مفصلی درباره‌ی آن منتشر کرده‌اند. جین رازنتال، بنیانگذار جشنواره تریبکا، به شدت از این تصمیم دفاع می‌کند و می‌گوید این فیلم «الان و در این زمان باید دیده شود». اما خب، طبیعتاً با موجی از انتقاد از سوی کسانی که نگران از دست رفتن شغل بازیگران هستند مواجه شده–.

یک شرکت تازه‌تأسیس به اسم «استودیو پلکان» (Staircase Studio) هم هدف بلندپروازانه‌ای دارد: تولید ۳۰ فیلم سینمایی طی چهار سال آینده، هر کدام با بودجه‌ی کمتر از ۵۰۰ هزار دلار، با استفاده از هوش مصنوعی. این یعنی انقلابی که تا دیروز فقط موضوع بحث بود، حالا دارد در پشتصحنه‌ی سینمای هالیوود عملی می‌شود.

البته همه از این بابت خوشحال نیستند. امیلی بلانت، بازیگر مطرح، اخیراً گفته که استفاده از هوش مصنوعی در فیلم «روز افشاگری» (Disclosure Day) اسپیلبرگ را نپذیرفته چون «تا حدی از آن می‌ترسد»–. مشخص نیست آینده‌ی سینما به کدام سمت می‌رود، ولی یک چیز مسلم است: صفحه‌ی کد و الگوریتم جای فیلم‌بردار و بازیگر را نخواهد گرفت.